เออ ไปแข่ง quiz มาที่เตรียมอ่ะ
มันจะเป็นการแข่งขันตอบคำถามเกี่ยวกะประเทศเยอรมัน เรื่องทั่วๆไปอ่ะ ก็เช่น เบอร์ลินก่อตั้งเมื่อไหร่ บ้านเกิดของโมซาร์ตอยู่ที่ไหน ประธานาธิบดีชื่ออะไร ฯลฯ
โคดเจ็บใจเลยข้อ ปธน. อ่ะ มันเพิ่งเปลี่ยนเมื่อหยกๆนี่เอง แล้วเราไม่รู้อ่ะ เสียไป 2 คะแนนเลย โคดดดดดดดเจ็บใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จิงๆนะ
มีข้อนึงให้รูป michael ballack ด้วย เหอๆ หวานเลย
สนุกมากๆ แต่ก็เครียดด้วย เพราะเพื่อนทั้งห้องฝากท้องไว้ที่เรา (จารย์นวธิตาจะเลี้ยงพิซซ่า ถ้าได้ที่ 1 )
เออ แต่กูแพ้เตรียมอ่ะ ขอโทด ไม่เปนไร๊ ยังไงก็ได้กินพิซซ่านะ
ฮั้วกันป่าววะ เตรียมอ่ะ ได้เต็ม 30 คะแนนเลย (เพื่อนเราแข่งเองอ่ะแหละ เหอๆ)
ช่างเหอะ เราได้ 27 อ่ะนะ เฉียดสามเสนไปนิดนึงเอง ฮู่ววว
สรุปตาราง
ที่ 1 เตรียมอุดมศึกษา 30 คะแนน
ที่ 2 สาธิต มศว ปทุมวัน (//>o<//) 27 คะแนน
ที่ 3 สามเสนวิทยาลัย 26 คะแนน
แข่งกัน 12 โรงเรียนนะ
อืม ปีนี้มีรร.จากต่างจังหวัดมาด้วย มาจากพัทลุงกะนครสวรรค์? มั๊ง อืม
แล้วก็ปีนี้เปนปีแรกที่มีประกวดร้องเพลงเยอรมัน (และเดินแบบในหอประชุมด้วย) เออ เรื่องร้องเพลงก็ให้พัทลุงเค้าไปเหอะนะ อุตส่าห์มาตั้งไกล
เหอๆ โรงเรียนเรา ไอการ์ตูนมันร้องนะ (ไม่ได้ติด1ใน 3หรอก) แต่ทุกคนข้างล่างเวทีช่วยกันร้องๆอ่ะ เพราะไม่มีเพลง backing track อ่ะ ร้องสด อืมม
ของรางวัลที่เราได้อ่ะ (ที่ไปตอบคำถามมา) ก็เป็น ดิกฯของ pons กะ หนังสือแกรมม่า
อืมมม กูควรจะดีใจมั๊ยวะเนี่ย
เอาเหอะ อย่างน้อยก็ที่ 2 วะ
วันวิทยาศาสตร์ที่ผ่านมาอ่ะ กลุ่มเราขายของหมดก่อนใครเลยนะเว้ยยยย เจ๋งป่าว
แล้วมันบดกะไส้กรอกอ่ะ ขายดีสาดดอ่ะ
มันบดขายวันเดียวก็ 100 ถ้วยแล้ว นี่พูดจิงๆนะ กำไรมหาสานเลย
อือ มีแต่เรื่องดีๆเนาะ ก็ขอให้ดีต่อไปแล้วกัน
(ไม่รวมเรื่องที่ทะเลาะกะน้องนะ)
เออ เล่าเรื่องนี้เลยละกัน
แม่ง
เสียใจด้วย โกดด้วย ผิดหวังด้วย คืองี้นะ...........
เช้าวันนึงอ่ะ (เร็วๆนี้อ่ะ) เราก็ตื่นสายเว้ย ปกติเราตื่น 5.40 แต่เมื่อคืนอ่านหนังสือถึงเที่ยงคืน เลยไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก เลยตื่น 6.30 ไง แล้วเราก็รีบบบบบบโคดดดดดอ่ะ
ทรายก็พูดว่า นี่เจ๊จะรีบไปไหนอ่ะ แต่เราไม่ได้ตอบอ่ะ เรารีบเตรียมของแล้วจะออกจากบ้าน พ่อก็บอกว่า นี่แล้วไม่รอไปรร.พร้อมน้องเหรอ เราก็บอกว่า ไม่อ่ะ ก็ส้มรีบ ทรายบอกว่าทรายไม่รีบนี่ แล้วเราก็ออกจากบ้านไปเว้ย
ที่นี้ตอนกดลิฟอ่ะ มันต้องรอ แล้วระหว่างนั้น น้องเราออกมาจากบ้านพอดี แล้วก็ตะโกนว่า
นี่ๆๆ รีบๆหน่อย
ทรายแม่งเดินมาถึงก็บอกว่า
จะรีบไปตายที่ไหน
กูนี่โกดสาดๆอ่ะ แต่กูไม่พูดอะไรนะ ไม่ได้ด่าด้วย เราพูดน้ำเสียงธรรมดาอ่ะ ว่า
เออ ไมเป็นคนแบบนี้อ่ะ ที่เจ้ต้องรอทรายอาบน้ำแต่งตัวแล้วยังจะจัดกระเป๋าตอนเช้าทุกวันอีกอ่ะ มันทำให้ต้องออกจากบ้านสายทุกวัน (แล้วไอ้เชี่ยนี่ก็ไม่เสือกจัดกระเป๋านักเรียนตั้งแต่เมื่อคืน แม่งเป็นเชี่ยไรวะต้องมาจัดตอนเช้าทุกวัน แล้วออกจากบ้าน7.10 นี่มันจะไปถึงรร.เมื่อไหร่กัน ห๊ะ) แล้วทำไมเจ้ต้องมารอด้วย แล้วทรายไม่เคยทำให้เจ้เห็นว่าทรายกระตือรือล้นอะไรเลยอ่ะ ทำแบบเฉื่อยๆเงี้ย เจ้รอเจ้ก็สายดิ
แล้วแม่งพอลิฟเปิดชั้น g แม่งก็เดินนอกไปเลยเว้ย กูก็อยู่หน้าคอนโด โทหาแม่เว้ย แล้วบอกเรื่องไอ้สัดนี่เส็ด กูก็เดินออกมา มันก็ไม่อยู่แล้ว แล้วมีการเมสเสจมาบอกอีกนะ
นี่ รีบไม่ใช่เหรอ รีบๆเดินเข้าสิ มัวชักช้าอะไรอยุ่
ไอ้เชี่ย กูจะฆ่าเมิงงงงง นี่กูอดทนมากพอแล้วนะกะนิสัยเชี่ยๆของเมิงอ่ะ แม่งเห็นกุเป็นพี่อยู่ป่าววะ เออ คงจะไม่แล้วล่ะ เมิงอ่ะ ไม่เคยทำตัวให้กูได้รู้สึกว่ากูเปนพี่เลย ไม่เคยเห็นหัวกูเลยอ่ะ
พูดอะไรแม่งก็ไม่คิดก่อน จำไว้ให้ดีเลยนะ
คอยดู ถ้าแม่งไม่ขอโทด ก็อย่าคิดว่ากูจะพูดด้วย
ทรายเป็นอย่างงี้ตลอดอ่ะ ทำผิดแล้วไม่เคยขอโทดเลย มีทีนึงทำหมวกเราหายอ่ะ ใบละ 400 นะ เพิ่งซื้อด้วย แล้วแม่งไปเที่ยว แล้วทำหาย กลับมาก็บอกว่าหาย แล้วแม่งไม่ขอโทดซักคำอ่ะ แล้วมีอีกหลายเรื่องเว้ย ขี้เกียจพิม แล้วไม่อยากนึกถึงด้วย
เออ พอกันซะที กูถามตัวเองมาตลอดว่าต้องทนไอ้เชี่ยนี่ไปถึงไหน ตอนนี้คงได้คำตอบแล้ว
ไปละ
